ការផ្លាស់ប្តូរនេះមានឥទ្ធិពលយ៉ាងខ្លាំងទៅលើផ្នែកអារម្មណ៍របស់ខ្ញុំ។ ការកាត់បន្ថយទំនាក់ទំនងដោយផ្ទាល់ជាមួយមិត្តរួមការងារ និងការកំណត់សកម្មភាពនៅក្រៅផ្ទះក្នុងកំឡុងពេលធ្វើការពីចម្ងាយ ធ្វើឱ្យខ្ញុំមានអារម្មណ៍តានតឹង និងឃ្លាតឆ្ងាយ ។ លើសពីនេះ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ចម្លែក នៅពេលដែលថ្ងៃធ្វើការ និងថ្ងៃចុងសប្តាហ៍ ក៏ដូចជាពេលវេលាសម្រាប់គ្រួសារ និងសម្រាប់ការងារ មិនអាចចែកដាច់ពីគ្នា។ ជារួម ការចាត់ទុកផ្ទះដែលធ្លាប់តែជាកន្លែងសម្រាកនិងគ្រួសារ ទៅជាកន្លែងធ្វើការប្រកបដោយប្រសិទ្ធិភាព គឺជារឿងលំបាកសម្រាប់ខ្ញុំ ។<\/p>
ការសំរបខ្លួន<\/a><\/h4>![\"\"](\"https:\/\/opendevelopmentcambodia.net\/wp-content\/uploads\/sites\/2\/2020\/05\/Mardy_1.jpg\")
<\/a>រូបភាពដោយ Nelly Antoniadou<\/a> នៅលើ Unsplash<\/a><\/p><\/div>លោក John Wooden ពោលថា “បើយើងបរាជ័យក្នុងការសំរបខ្លួន យើងនឹងបរាជ័យក្នុងការបន្តដំណើរទៅរកគោលដៅ” ។<\/p>
ខណៈពេលដែលធ្វើការពីផ្ទះ អាចជាបទពិសោធន៍លំបាកមួយ ខ្ញុំបានសំរបខ្លួនជាមួយនឹងការផ្លាស់ប្តូរជាច្រើន។<\/p>
ការងាចំបង គឺស្វែងរកកន្លែងដែលអាចធ្វើការបាន។ ដើមឡើយ ខ្ញុំរៀបចំតុមួយនៅខាងក្រៅបន្ទប់គេងរបស់ខ្ញុំ។ ដំបូង ទីនោះហាក់ដូចជាកន្លែងល្អ ប៉ុន្តែនៅពេលរសៀល កម្តៅថ្ងៃធ្វើឱ្យខ្ញុំបែកញើសជោគខ្លួន។ វាពេលជាធ្វើឱ្យខ្ញុំកាន់តែមានអារម្មណ៍មួម៉ៅ ដោយសារតែភាពមិនស្រណុក និងការរំខាន។<\/p>
ដូច្នេះហើយ ខ្ញុំគ្មានជម្រើសអ្វីផ្សេងឡើយ ក្រៅពីស្វែងរកកន្លែងថ្មី។ ខ្ញុំបានសាកល្បងកន្លែងនិងឥរិយាបទផ្សេងៗគ្នា ដូចជាអង្គុយលើឥដ្ឋជាមួយតុតូច ក្រាបលើឥដ្ឋ និងអង្គុយលើគ្រែដាក់កុំព្យូទ័រលើភ្លៅ ជាដើម។<\/p>
ទីបំផុត កន្លែងដែលធ្វើការល្អបំផុតរបស់ខ្ញុំ គឺចូលរួមជាមួយប្អូនស្រីខ្ញុំ ធ្វើការនៅលើតុធំមួយនៅក្នុងបន្ទប់ទទួលភ្ញៀវ។ ដោយសារតែនៅជិតផ្ទះបាយ ខ្ញុំអាចកំណត់ពេលសម្រាកបានល្អជាងមុនព្រោះខ្ញុំឈប់ជារឿយៗដើម្បីទៅយកទឹកញ៉ាំ ហើយម៉ាក់ខ្ញុំតែងតែរំឭកពីម៉ោងសម្រាកញ៉ាំបាយថ្ងៃត្រង់ និងបាយល្ងាច។<\/p>
![\"\"](\"https:\/\/opendevelopmentcambodia.net\/wp-content\/uploads\/sites\/2\/2020\/05\/Mardy_2.jpg\")
<\/a>រូបភាពដោយ Jeshoots.com<\/a> នៅលើ Unsplash<\/a><\/p><\/div>ការផ្ចង់អារម្មណ៍ពេញមួយថ្ងៃ ជារឿងមិនងាយស្រួលឡើយ ។ ពេលខ្លះ ខ្ញុំចំណាយពេលគិតពីការងារដែលត្រូវធ្វើ ជាជាងធ្វើការងារ ។ ម្ល៉ោះហើយ ដើម្បីជំនួយដល់ការផ្ចង់អារម្មណ៍ ខ្ញុំចាប់ផ្តើមប្រើប្រាស់បញ្ជីការងារប្រចាំដែលត្រូវធ្វើ និងកំណត់កម្រិតអាទិភាពទៅលើការងារនីមួយៗ ហើយខ្ញុំក៏បានសាកល្បងតម្លើងកម្មវិធីកុំព្យូទ័រមួយចំនួនជាជំនួយផងដែរ។<\/p>
ក្នុងចំណោមកម្មវិធីទាំងអស់ កម្មវិធី Be Focused មានសារៈប្រយោជន៍ជាងគេ ព្រោះកម្មវិធីនេះ អនុញ្ញាតឱ្យខ្ញុំបញ្ចូលការងារអាទិភាពរបស់ខ្ញុំ ក៏ដូចជាកំណត់ម៉ោង និងម៉ោងចន្លោះសម្រាប់សម្រាក។<\/p>
ប៉ុន្មានសប្តាហ៍ក្រោយមក…<\/strong><\/p>ក្រោយពីធ្វើការនៅផ្ទះបានប៉ុន្មានសប្តាហ៍ ខ្ញុំបានជួបប្រទះបញ្ហាមួយចំនួន រួមមាន៖<\/p>
- ការបែងចែកពេលវេលា៖<\/strong> ទោះបីជាប្រើប្រាស់បញ្ជីការងារដែលត្រូវធ្វើក៏ដូចជាកម្មវិធី ខ្ញុំនៅតែមិនអាចផ្ចង់អារម្មណ៍លើការងារពេញនៅថ្ងៃបាននៅឡើយ។<\/li>
- ការទំនាក់ទំនងនិងផ្តល់ជំនួយពីចម្ងាយ៖<\/strong> ថ្វីបើខ្ញុំចាប់ផ្តើមទម្លាប់ជាបណ្តើរៗជាមួយការប្រជុំតាមប្រព័ន្ធអ៊ីនធឺណេត ខ្ញុំនៅតែមានអារម្មណ៍ថាមិនងាយស្រួលប៉ុន្មានទេ បើធៀបនឹងការទំនាក់ទំនងផ្ទាល់ជាមួយក្រុមការងារ។ ការណ៍នេះបណ្តាលមកពីមិនមានកង្វះការបង្ហាញតាមរយៈទឹកមុខ និងភាសាកាយវិការ។ ម្យ៉ាងវិញទៀត ការផ្តល់ជំនួយដល់ក្រុមការងារពីចម្ងាយមានការលំបាក ព្រោះពេលខ្លះកម្មវិធីសម្រាប់ធ្វើការផ្តល់ជំនួយពីចម្ងាយក៏មានបញ្ហាដែរ។<\/li>
- ការមិនអាចទាញយកធនធាន និងការភ្ជាប់បណ្តាញមិននឹងនរ៖<\/strong> ធនធានភាគច្រើនមិនអាចទាញយកបានពីផ្ទះបានទេ នៅពេលដែលមិនមានការភ្ជាប់ទៅក្នុងបណ្តាញកុំព្យូទ័រនៅក្នុងការិយាល័យ។ ក្រៅពីនេះ ការធ្វើការពីផ្ទះមិនរលូនដូចការរំពឹងទុកទេ ដោយសារតែប្រព័ន្ធអ៊ីនធឺណេតមិននឹងនរ។<\/li><\/ol>
ទន្ទឹមនឹងការលំបាកខាងលើ ខ្ញុំក៏បានឃើញពីអត្ថប្រយោជន៍មួយចំនួនចេញពីបទពិសោធន៍នេះដែរ។ នេះជាឱកាសសម្រាប់បង្កើនវិន័យផ្ទាល់ខ្លួន ពោលគឺផ្ចង់អារម្មណ៍ទៅលើការងារជាមួយនឹងការរៀបចំផ្ទាល់ខ្លួន។ ជាក់ស្តែង ខ្ញុំរីករាយនឹងការរៀបចំផ្ទាល់ខ្លួនមួយចំនួនដែរ ជាពិសេសនៅពេលធ្វើការងារមួយចំនួនដែលទាមទារការផ្តោតអារម្មណ៍ច្រើន។ មួយវិញទៀត ខ្ញុំមានពេលច្រើនជាងមុនសម្រាប់ចំនាយជាមួយក្រុមគ្រួសារ និងជួយធ្វើការងារផ្ទះ។<\/p>
ពន្លកនៃក្តីសង្ឃឹម<\/a><\/h4>ពេលនេះស្ថានភាពជំងឺរាតត្បាតនៅកម្ពុជាចាប់ផ្តើមល្អប្រសើរ ខ្ញុំសង្ឃឹមថាថ្ងៃដែលខ្ញុំអាចទៅធ្វើការនៅការិយាល័យនឹងមកដល់ក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ។ ជាពិសេស ខ្ញុំនឹករឭកដល់ការពិភាក្សា និងសំណើចនៅពេលសម្រាកអាហារថ្ងៃត្រង់ ក៏ដូចជាតុការងាររបស់ខ្ញុំដែលអាចឱ្យខ្ញុំអង្គុយធ្វើការបានច្រើនម៉ោងដោយមិនចុករោយខ្នង។<\/p>
ជាចុងក្រោយ ខ្ញុំអរគុណជាខ្លាំងចំពោះការអធ្យាស្រ័យ និងអត់ធ្មត់របស់ក្រុមការងារ ចំពោះភាពយឺតយ៉ាវមួយចំនួនក្នុងការទំនាក់ទំនង និងបំពេញការងារក្នុងកំឡុងពេលសម្រាប់ខ្លួនទៅនឹងបរិយាកាសកាងារថ្មី ពោលគឺធ្វើការពីផ្ទះ។<\/p>
![\"\"](\"https:\/\/opendevelopmentcambodia.net\/wp-content\/uploads\/sites\/2\/2020\/05\/Mardy_3.jpg\")
<\/a>រូបភាពដោយ Jan Tinneberg<\/a> នៅលើ Unsplash<\/a><\/p><\/div>ប្លុកសរសេរដោយ៖ លោក<\/strong> សំអាន ម៉ារឌី<\/strong> មន្ត្រីផ្នែកអភិវឌ្ឍន៍គេហទំព័រ និងព័ត៌មានវិទ្យា នៃអង្គការទិន្នន័យអំពីការអភិវឌ្ឍ (អូឌីស៊ី)។<\/em><\/p><\/body><\/html>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"\u1780\u17d2\u179a\u17c4\u1799\u200b\u1796\u17c1\u179b\u200b\u178a\u17c2\u179b\u200b\u1780\u17bc\u200b\u179a\u17c9\u17bc\u200b\u178e\u17b6\u200b\u179c\u17b8\u179a\u17bb\u179f\u200b\u1790\u17d2\u1798\u17b8\u200b (\u200b\u1780\u17bc\u200b\u179c\u17b8\u200b\u178a\u200b \u17e1\u17e9)\u200b \u1798\u1780\u200b \u1796\u17b7\u1797\u1796\u179b\u17c4\u1780\u200b\u1791\u17b6\u17c6\u1784\u1798\u17bc\u179b\u200b\u178f\u17d2\u179a\u17bc\u179c\u200b\u1794\u1784\u17d2\u1781\u17c6\u200b\u17b1\u17d2\u1799\u200b\u1798\u17b6\u1793\u1780\u17b6\u179a\u200b\u1795\u17d2\u179b\u17b6\u179f\u17cb\u200b\u1794\u17d2\u178f\u17bc\u179a\u200b\u1782\u17d2\u179a\u1794\u17cb\u200b\u1780\u1798\u17d2\u179a\u17b7\u178f\u200b \u1785\u17b6\u1794\u17cb\u178f\u17b6\u17c6\u1784\u1796\u17b8\u200b\u1780\u17b6\u179a\u200b\u1794\u1784\u17d2\u1780\u17be\u178f\u200b \u1793\u17b7\u1784\u200b\u17a2\u1793\u17bb\u179c\u178f\u17d2\u178f\u200b\u1782\u17c4\u179b\u1793\u1799\u17c4\u1794\u17b6\u1799\u200b \u179a\u17a0\u17bc\u178f\u200b\u178a\u179b\u17cb\u200b\u1787\u17b8\u179c\u1797\u17b6\u1796\u200b\u179a\u179f\u17cb\u1793\u17c5\u200b\u1794\u17d2\u179a\u1785\u17b6\u17c6\u200b\u1790\u17d2\u1784\u17c3\u200b\u17d4\u200b \u200b\r\n\u1785\u17b6\u1794\u17cb\u178f\u17b6\u17c6\u1784\u1796\u17b8\u200b\u1781\u17c2\u1798\u17b8\u1793\u17b6\u200b \u1786\u17d2\u1793\u17b6\u17c6\u200b\u17e2\u17e0\u17e2\u17e0\u200b \u178a\u17be\u1798\u17d2\u1794\u17b8\u200b\u1785\u17bc\u179b\u179a\u17bd\u1798\u200b\u1787\u17b6\u1798\u17bd\u1799\u200b\u179a\u17b6\u1787\u179a\u178a\u17d2\u178b\u17b6\u1797\u17b7\u1794\u17b6\u179b\u200b\u1780\u17d2\u1793\u17bb\u1784\u200b\u1780\u17b6\u179a\u200b\u1794\u17d2\u179a\u1799\u17bb\u1791\u17d2\u1792\u200b\u1793\u17b9\u1784\u200b\u1780\u17b6\u179a\u200b\u179a\u17b8\u1780\u200b\u179a\u17b6\u179b\u178a\u17b6\u179b\u200b\u1793\u17c3\u200b\u1798\u17c1\u179a\u17c4\u1782\u200b\u178a\u17cf\u200b\u1780\u17b6\u1785\u200b\u179f\u17b6\u17a0\u17b6\u179c\u200b\u1793\u17c1\u17c7\u200b \u17a2\u1784\u17d2\u1782\u1780\u17b6\u179a\u200b\u1791\u17b7\u1793\u17d2\u1793\u1793\u17d0\u1799\u200b\u17a2\u17c6\u1796\u17b8\u200b\u1780\u17b6\u179a\u200b\u17a2\u1797\u17b7\u179c\u178c\u17d2\u178d\u200b \u1794\u17b6\u1793\u200b\u179f\u1798\u17d2\u179a\u17c1\u1785\u1785\u17b7\u178f\u17d2\u178f\u200b\u179b\u17be\u1780\u1791\u17b9\u1780\u1785\u17b7\u178f\u17d2\u178f\u200b\u17b1\u17d2\u1799\u200b\u1794\u17bb\u1782\u17d2\u1782\u179b\u17b7\u1780\u200b\u179a\u1794\u179f\u17cb\u200b\u1781\u17d2\u179b\u17bd\u1793\u200b\u1792\u17d2\u179c\u17be\u1780\u17b6\u179a\u200b\u1796\u17b8\u200b\u1795\u17d2\u1791\u17c7\u200b\u17d4\u200b","protected":false},"author":56,"featured_media":136629,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[],"tags":[52034,52475],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/opendevelopmentcambodia.net\/km\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/136614"}],"collection":[{"href":"https:\/\/opendevelopmentcambodia.net\/km\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/opendevelopmentcambodia.net\/km\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/opendevelopmentcambodia.net\/km\/wp-json\/wp\/v2\/users\/56"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/opendevelopmentcambodia.net\/km\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=136614"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/opendevelopmentcambodia.net\/km\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/136614\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":136642,"href":"https:\/\/opendevelopmentcambodia.net\/km\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/136614\/revisions\/136642"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/opendevelopmentcambodia.net\/km\/wp-json\/wp\/v2\/media\/136629"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/opendevelopmentcambodia.net\/km\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=136614"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/opendevelopmentcambodia.net\/km\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=136614"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/opendevelopmentcambodia.net\/km\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=136614"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
<\/a>រូបភាពដោយ Nelly Antoniadou<\/a> នៅលើ Unsplash<\/a><\/p><\/div> លោក John Wooden ពោលថា “បើយើងបរាជ័យក្នុងការសំរបខ្លួន យើងនឹងបរាជ័យក្នុងការបន្តដំណើរទៅរកគោលដៅ” ។<\/p> ខណៈពេលដែលធ្វើការពីផ្ទះ អាចជាបទពិសោធន៍លំបាកមួយ ខ្ញុំបានសំរបខ្លួនជាមួយនឹងការផ្លាស់ប្តូរជាច្រើន។<\/p> ការងាចំបង គឺស្វែងរកកន្លែងដែលអាចធ្វើការបាន។ ដើមឡើយ ខ្ញុំរៀបចំតុមួយនៅខាងក្រៅបន្ទប់គេងរបស់ខ្ញុំ។ ដំបូង ទីនោះហាក់ដូចជាកន្លែងល្អ ប៉ុន្តែនៅពេលរសៀល កម្តៅថ្ងៃធ្វើឱ្យខ្ញុំបែកញើសជោគខ្លួន។ វាពេលជាធ្វើឱ្យខ្ញុំកាន់តែមានអារម្មណ៍មួម៉ៅ ដោយសារតែភាពមិនស្រណុក និងការរំខាន។<\/p> ដូច្នេះហើយ ខ្ញុំគ្មានជម្រើសអ្វីផ្សេងឡើយ ក្រៅពីស្វែងរកកន្លែងថ្មី។ ខ្ញុំបានសាកល្បងកន្លែងនិងឥរិយាបទផ្សេងៗគ្នា ដូចជាអង្គុយលើឥដ្ឋជាមួយតុតូច ក្រាបលើឥដ្ឋ និងអង្គុយលើគ្រែដាក់កុំព្យូទ័រលើភ្លៅ ជាដើម។<\/p> ទីបំផុត កន្លែងដែលធ្វើការល្អបំផុតរបស់ខ្ញុំ គឺចូលរួមជាមួយប្អូនស្រីខ្ញុំ ធ្វើការនៅលើតុធំមួយនៅក្នុងបន្ទប់ទទួលភ្ញៀវ។ ដោយសារតែនៅជិតផ្ទះបាយ ខ្ញុំអាចកំណត់ពេលសម្រាកបានល្អជាងមុនព្រោះខ្ញុំឈប់ជារឿយៗដើម្បីទៅយកទឹកញ៉ាំ ហើយម៉ាក់ខ្ញុំតែងតែរំឭកពីម៉ោងសម្រាកញ៉ាំបាយថ្ងៃត្រង់ និងបាយល្ងាច។<\/p> រូបភាពដោយ Jeshoots.com<\/a> នៅលើ Unsplash<\/a><\/p><\/div> ការផ្ចង់អារម្មណ៍ពេញមួយថ្ងៃ ជារឿងមិនងាយស្រួលឡើយ ។ ពេលខ្លះ ខ្ញុំចំណាយពេលគិតពីការងារដែលត្រូវធ្វើ ជាជាងធ្វើការងារ ។ ម្ល៉ោះហើយ ដើម្បីជំនួយដល់ការផ្ចង់អារម្មណ៍ ខ្ញុំចាប់ផ្តើមប្រើប្រាស់បញ្ជីការងារប្រចាំដែលត្រូវធ្វើ និងកំណត់កម្រិតអាទិភាពទៅលើការងារនីមួយៗ ហើយខ្ញុំក៏បានសាកល្បងតម្លើងកម្មវិធីកុំព្យូទ័រមួយចំនួនជាជំនួយផងដែរ។<\/p> ក្នុងចំណោមកម្មវិធីទាំងអស់ កម្មវិធី Be Focused មានសារៈប្រយោជន៍ជាងគេ ព្រោះកម្មវិធីនេះ អនុញ្ញាតឱ្យខ្ញុំបញ្ចូលការងារអាទិភាពរបស់ខ្ញុំ ក៏ដូចជាកំណត់ម៉ោង និងម៉ោងចន្លោះសម្រាប់សម្រាក។<\/p> ប៉ុន្មានសប្តាហ៍ក្រោយមក…<\/strong><\/p> ក្រោយពីធ្វើការនៅផ្ទះបានប៉ុន្មានសប្តាហ៍ ខ្ញុំបានជួបប្រទះបញ្ហាមួយចំនួន រួមមាន៖<\/p> ទន្ទឹមនឹងការលំបាកខាងលើ ខ្ញុំក៏បានឃើញពីអត្ថប្រយោជន៍មួយចំនួនចេញពីបទពិសោធន៍នេះដែរ។ នេះជាឱកាសសម្រាប់បង្កើនវិន័យផ្ទាល់ខ្លួន ពោលគឺផ្ចង់អារម្មណ៍ទៅលើការងារជាមួយនឹងការរៀបចំផ្ទាល់ខ្លួន។ ជាក់ស្តែង ខ្ញុំរីករាយនឹងការរៀបចំផ្ទាល់ខ្លួនមួយចំនួនដែរ ជាពិសេសនៅពេលធ្វើការងារមួយចំនួនដែលទាមទារការផ្តោតអារម្មណ៍ច្រើន។ មួយវិញទៀត ខ្ញុំមានពេលច្រើនជាងមុនសម្រាប់ចំនាយជាមួយក្រុមគ្រួសារ និងជួយធ្វើការងារផ្ទះ។<\/p> ពេលនេះស្ថានភាពជំងឺរាតត្បាតនៅកម្ពុជាចាប់ផ្តើមល្អប្រសើរ ខ្ញុំសង្ឃឹមថាថ្ងៃដែលខ្ញុំអាចទៅធ្វើការនៅការិយាល័យនឹងមកដល់ក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ។ ជាពិសេស ខ្ញុំនឹករឭកដល់ការពិភាក្សា និងសំណើចនៅពេលសម្រាកអាហារថ្ងៃត្រង់ ក៏ដូចជាតុការងាររបស់ខ្ញុំដែលអាចឱ្យខ្ញុំអង្គុយធ្វើការបានច្រើនម៉ោងដោយមិនចុករោយខ្នង។<\/p> ជាចុងក្រោយ ខ្ញុំអរគុណជាខ្លាំងចំពោះការអធ្យាស្រ័យ និងអត់ធ្មត់របស់ក្រុមការងារ ចំពោះភាពយឺតយ៉ាវមួយចំនួនក្នុងការទំនាក់ទំនង និងបំពេញការងារក្នុងកំឡុងពេលសម្រាប់ខ្លួនទៅនឹងបរិយាកាសកាងារថ្មី ពោលគឺធ្វើការពីផ្ទះ។<\/p> រូបភាពដោយ Jan Tinneberg<\/a> នៅលើ Unsplash<\/a><\/p><\/div> ប្លុកសរសេរដោយ៖ លោក<\/strong> សំអាន ម៉ារឌី<\/strong> មន្ត្រីផ្នែកអភិវឌ្ឍន៍គេហទំព័រ និងព័ត៌មានវិទ្យា នៃអង្គការទិន្នន័យអំពីការអភិវឌ្ឍ (អូឌីស៊ី)។<\/em><\/p><\/body><\/html>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"\u1780\u17d2\u179a\u17c4\u1799\u200b\u1796\u17c1\u179b\u200b\u178a\u17c2\u179b\u200b\u1780\u17bc\u200b\u179a\u17c9\u17bc\u200b\u178e\u17b6\u200b\u179c\u17b8\u179a\u17bb\u179f\u200b\u1790\u17d2\u1798\u17b8\u200b (\u200b\u1780\u17bc\u200b\u179c\u17b8\u200b\u178a\u200b \u17e1\u17e9)\u200b \u1798\u1780\u200b \u1796\u17b7\u1797\u1796\u179b\u17c4\u1780\u200b\u1791\u17b6\u17c6\u1784\u1798\u17bc\u179b\u200b\u178f\u17d2\u179a\u17bc\u179c\u200b\u1794\u1784\u17d2\u1781\u17c6\u200b\u17b1\u17d2\u1799\u200b\u1798\u17b6\u1793\u1780\u17b6\u179a\u200b\u1795\u17d2\u179b\u17b6\u179f\u17cb\u200b\u1794\u17d2\u178f\u17bc\u179a\u200b\u1782\u17d2\u179a\u1794\u17cb\u200b\u1780\u1798\u17d2\u179a\u17b7\u178f\u200b \u1785\u17b6\u1794\u17cb\u178f\u17b6\u17c6\u1784\u1796\u17b8\u200b\u1780\u17b6\u179a\u200b\u1794\u1784\u17d2\u1780\u17be\u178f\u200b \u1793\u17b7\u1784\u200b\u17a2\u1793\u17bb\u179c\u178f\u17d2\u178f\u200b\u1782\u17c4\u179b\u1793\u1799\u17c4\u1794\u17b6\u1799\u200b \u179a\u17a0\u17bc\u178f\u200b\u178a\u179b\u17cb\u200b\u1787\u17b8\u179c\u1797\u17b6\u1796\u200b\u179a\u179f\u17cb\u1793\u17c5\u200b\u1794\u17d2\u179a\u1785\u17b6\u17c6\u200b\u1790\u17d2\u1784\u17c3\u200b\u17d4\u200b \u200b\r\n\u1785\u17b6\u1794\u17cb\u178f\u17b6\u17c6\u1784\u1796\u17b8\u200b\u1781\u17c2\u1798\u17b8\u1793\u17b6\u200b \u1786\u17d2\u1793\u17b6\u17c6\u200b\u17e2\u17e0\u17e2\u17e0\u200b \u178a\u17be\u1798\u17d2\u1794\u17b8\u200b\u1785\u17bc\u179b\u179a\u17bd\u1798\u200b\u1787\u17b6\u1798\u17bd\u1799\u200b\u179a\u17b6\u1787\u179a\u178a\u17d2\u178b\u17b6\u1797\u17b7\u1794\u17b6\u179b\u200b\u1780\u17d2\u1793\u17bb\u1784\u200b\u1780\u17b6\u179a\u200b\u1794\u17d2\u179a\u1799\u17bb\u1791\u17d2\u1792\u200b\u1793\u17b9\u1784\u200b\u1780\u17b6\u179a\u200b\u179a\u17b8\u1780\u200b\u179a\u17b6\u179b\u178a\u17b6\u179b\u200b\u1793\u17c3\u200b\u1798\u17c1\u179a\u17c4\u1782\u200b\u178a\u17cf\u200b\u1780\u17b6\u1785\u200b\u179f\u17b6\u17a0\u17b6\u179c\u200b\u1793\u17c1\u17c7\u200b \u17a2\u1784\u17d2\u1782\u1780\u17b6\u179a\u200b\u1791\u17b7\u1793\u17d2\u1793\u1793\u17d0\u1799\u200b\u17a2\u17c6\u1796\u17b8\u200b\u1780\u17b6\u179a\u200b\u17a2\u1797\u17b7\u179c\u178c\u17d2\u178d\u200b \u1794\u17b6\u1793\u200b\u179f\u1798\u17d2\u179a\u17c1\u1785\u1785\u17b7\u178f\u17d2\u178f\u200b\u179b\u17be\u1780\u1791\u17b9\u1780\u1785\u17b7\u178f\u17d2\u178f\u200b\u17b1\u17d2\u1799\u200b\u1794\u17bb\u1782\u17d2\u1782\u179b\u17b7\u1780\u200b\u179a\u1794\u179f\u17cb\u200b\u1781\u17d2\u179b\u17bd\u1793\u200b\u1792\u17d2\u179c\u17be\u1780\u17b6\u179a\u200b\u1796\u17b8\u200b\u1795\u17d2\u1791\u17c7\u200b\u17d4\u200b","protected":false},"author":56,"featured_media":136629,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[],"tags":[52034,52475],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/opendevelopmentcambodia.net\/km\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/136614"}],"collection":[{"href":"https:\/\/opendevelopmentcambodia.net\/km\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/opendevelopmentcambodia.net\/km\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/opendevelopmentcambodia.net\/km\/wp-json\/wp\/v2\/users\/56"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/opendevelopmentcambodia.net\/km\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=136614"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/opendevelopmentcambodia.net\/km\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/136614\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":136642,"href":"https:\/\/opendevelopmentcambodia.net\/km\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/136614\/revisions\/136642"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/opendevelopmentcambodia.net\/km\/wp-json\/wp\/v2\/media\/136629"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/opendevelopmentcambodia.net\/km\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=136614"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/opendevelopmentcambodia.net\/km\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=136614"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/opendevelopmentcambodia.net\/km\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=136614"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}<\/a>ពន្លកនៃក្តីសង្ឃឹម<\/a><\/h4>
<\/a>